دوستی با خدا
عشقی که خداوند از ما می خواهد اینگونه نیست که به مانند معشوق زمینی او را در مقابل خود 
بگذاریم ودیگر هیچ چیز را نبینیم او از ما می خواهد تا او را به مانند پدری مهربان در پشت سر خود داشته باشیم وبدانیم که او همیشه پشتیبان ماست ویک لحظه در این امر شک به خود راه ندهیم.اگر اینگونه با تمام وجود به خدا عشق بورزیم وبه او اعتماد کامل داشته باشیم که هر چه پیش میآید از جانب اوست وبه صلاح ماست (هر چه از دوست رسد نیکوست)آنگاه هست که نه تنها در جهان ابدی سربلند خواهیم بود ودر کنار پیامبران جای خواهیم داشت بلکه در زندگی دنیا کنونی هم با آرامش وراحتی کامل خواهیم زیست.کسانی که فکر میکنند با گوشه نشینی به خداوند نزدیک میشود نه تنها به این نتیجه در حد کمال نخواهند رسید بلکه باید بدانند که با این عمل خود به خداوند نا خواسته توهین میکنند.خداوند برای بندگان پاکش مکار نمیباشد وهرگز آنها را گول نمی زند.یعنی نعمتها را نیافریده تا مردم را با کشاندن به سمت آنها گول بزند.بی شک آفرینش جهان برای این بوده است که یکایک انسانها از همه آن نعمتها بهره ببرند ودر هنگام بهره بردن از آنها بفهمند وبدانند که اینها را خدایی آفریده که آفریننده آنهاست.در هنگام آفرینش انسان خداوند هیچ کدام از بندگانش را با طینت بد نیافرید ودر کالبد ووجود تک تک انسانها از روح مقدس خود دمید وهمه را به اشرف مخلوقاتش یعنی عقل مجهز ساخت وبا آن که بر همه چیز آگاه است پس از پایان کار آفرینش انسان شگفت زده شد وگفت ((پس احسنت بر خودم که چنین چیزی را آفریدم که من بهترین آفریننده هستم))او این جمله برای نوع بشر گفت پس بی شک او همه انسانها را دوست دارد ومیخواهد که همه لیاقت دوستیش را پیدا کنندودر این راه از هیچ کوششی فروگذار نکرده ونمی کند حالا اگر افرادی را می بینید که اهریمنی شده اند اینها یا به دلیل شرایط محیط اصلا با خدا آشنا نیستند یا با گول زدن خودشان را بی خیال کرده اند.بر همه واجب است که گروه اول را راهنمایی وگروه دوم را طرد کنند تا بخود آیند وسپس راهنمایی کنند.اگر شما هم میخواهید با خدا دوست شوید ولیاقت دوستیش را پیدا کنید:
بگذاریم ودیگر هیچ چیز را نبینیم او از ما می خواهد تا او را به مانند پدری مهربان در پشت سر خود داشته باشیم وبدانیم که او همیشه پشتیبان ماست ویک لحظه در این امر شک به خود راه ندهیم.اگر اینگونه با تمام وجود به خدا عشق بورزیم وبه او اعتماد کامل داشته باشیم که هر چه پیش میآید از جانب اوست وبه صلاح ماست (هر چه از دوست رسد نیکوست)آنگاه هست که نه تنها در جهان ابدی سربلند خواهیم بود ودر کنار پیامبران جای خواهیم داشت بلکه در زندگی دنیا کنونی هم با آرامش وراحتی کامل خواهیم زیست.کسانی که فکر میکنند با گوشه نشینی به خداوند نزدیک میشود نه تنها به این نتیجه در حد کمال نخواهند رسید بلکه باید بدانند که با این عمل خود به خداوند نا خواسته توهین میکنند.خداوند برای بندگان پاکش مکار نمیباشد وهرگز آنها را گول نمی زند.یعنی نعمتها را نیافریده تا مردم را با کشاندن به سمت آنها گول بزند.بی شک آفرینش جهان برای این بوده است که یکایک انسانها از همه آن نعمتها بهره ببرند ودر هنگام بهره بردن از آنها بفهمند وبدانند که اینها را خدایی آفریده که آفریننده آنهاست.در هنگام آفرینش انسان خداوند هیچ کدام از بندگانش را با طینت بد نیافرید ودر کالبد ووجود تک تک انسانها از روح مقدس خود دمید وهمه را به اشرف مخلوقاتش یعنی عقل مجهز ساخت وبا آن که بر همه چیز آگاه است پس از پایان کار آفرینش انسان شگفت زده شد وگفت ((پس احسنت بر خودم که چنین چیزی را آفریدم که من بهترین آفریننده هستم))او این جمله برای نوع بشر گفت پس بی شک او همه انسانها را دوست دارد ومیخواهد که همه لیاقت دوستیش را پیدا کنندودر این راه از هیچ کوششی فروگذار نکرده ونمی کند حالا اگر افرادی را می بینید که اهریمنی شده اند اینها یا به دلیل شرایط محیط اصلا با خدا آشنا نیستند یا با گول زدن خودشان را بی خیال کرده اند.بر همه واجب است که گروه اول را راهنمایی وگروه دوم را طرد کنند تا بخود آیند وسپس راهنمایی کنند.اگر شما هم میخواهید با خدا دوست شوید ولیاقت دوستیش را پیدا کنید:
باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی
گر تو سوی مستان شوی مستانه شو مستانه شو
یعنی اول با تما وجود او را بخواهید قدم بعدی شناخت اوست اینکه او رییس من وشما نیست ونمی خواهد باشد ونیازی هم به این ندارد...
.کمی به چیزهایی که گفتم فکر کنید.منتظر دیدگاهای شما هستم.
آهنگ زندگي (www.ariayiha.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۳۸۵ ساعت 11:28 توسط سمیه نیک فکر
|