آدمی اگر پيامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نيست، زيرا :

 

اگر بسيار كار كند، می‌گويند احمق است !
    اگر كم كار كند، می‌گويند تنبل است!

        اگر بخشش كند، مي‌گويند افراط مي‌كند!

             اگر جمعگرا باشد، می‌گويند بخيل است!

                 اگر ساكت و خاموش باشد می‌گويند لال است!!!

 

                  اگر زبان‌آوری كند، می‌گويند ورّاج و پرگوست ...!

                       اگر روزه برآرد و شب‌ها نماز بخواند می‌گويند رياكاراست!!!

                               و اگر نكند میگويند كافراست و بی‌دين .........!!!

 

 

لذا نبايد بر حمد و ثنای مردم اعتنا كرد و جز ازخداوند نبايد ازكسی ترسيد.

 

                                                                                      "شيخ بهائی"