دخترم نور چشم عزيزم؛
زندگي زيباست، آري زيبا، با همه‌ي زشتيها و پستي و بلندي‌ها، زندگي زيباست. اگر آنرا درك كنيم و در آن هدف داشته باشيم هر قدمي كه بر مي‌داريم و به هر چه مي‌انديشيم و هر كاري كه مي‌كنيم بايد رضاي خاطر او باشد، او كه خالق است. او علام‌العيوب است و ارحم‌الراحمين، و بدينگونه است كه زندگي زيبا مي‌شود،
دخترم زندگي زيباست ولي زندگي را در راه او باختن زيباتر، زيرا به او رسيدن است.
دخترم ! اين را از پدرت بدان كه جوانيش را به پاسداري از دين و قرآن خدا مشغول بود و به اين دليل كمتر موفق به با تو بودن مي‌گرديد، البته به جاي آن، دلش با تو بود و اگر تو كمتر خودت را در آغوشش مي‌يافتي، در مقابل هميشه در قلبش بودي.
حالا تو نيز بايد انساني باشي كه جز به رضايت او نيانديشي و اگر چنين كردي براي بخشوده شدن گناهان پدرت دعا كني.