فرشتگان روزی از خدا پرسیدند:
بار خدایا تو که بشر را اینقدر دوست داری غم را دیگر برای چه آفریدی؟
خداوند گفت:غم را بخاطر خودم آفریدم چون این مخلوق من که خوب میشناسمش تا
غمگین نباشد به یاد خالق نمی افتد.