عيب رندان مكن اي زاهد پاكيزه سرشت
كه گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نيكم اگر بد تو برو خود را باش
هركسي آن دَرَوَد عاقبت كار كه كشت
نا اميدم مكن از سابقه لطف ازل
تو پس پرده چه داني كه،كه خوب است و كه زشت؟؟